Dagana 25.-29. apríl flugu starfsmenn Náttúrustofu Norðausturlands og Hvalasafnsins á Húsavík til menningarborgarinnar Prag í Tékklandi.
Tékkland er staðsett nokkuð miðlægt í Evrópu milli Þýskalands, Póllands, Austurríkis og Slóvakíu. Höfuðborgin Prag, sem jafnframt er fjölmennasta borg landsins, liggur í landinu miðju á bökkum hinnar miklu ár Moldár (Vltava). Prag liggur á sögulega mikilvægum krossgötum verslunar þar sem lengst af var einna auðveldast að komast yfir þann mikla farartálma sem Moldá var bátlausum mönnum, jafnframt því sem áin sjálf var mikilvæg flutningsleið varnings. Nafn árinnar hvort heldur sem er Moldá eða Vltava er gróflega þýtt „hið hömlulausa vatn“ þar sem mismikil en árleg flóð gerðu ána erfiða að brúa. Viðarbrú var þó snemma reist í Prag en hana þurfti að endurbyggja nær árlega vegna eyðingarmáttar flóða. Fyrsta steinbrúin (Judith brúin) var reist 1157 og stóð í 170 ár þar til hún hrundi í miklu flóði. Næstu steinbrú (Charles brúin) tók tæp 50 ár að reisa (1357-1402) en þá höfðu Pragbúar lært af reynslunni og var hún hærri og öll úthugsaðri. Stendur sú brú enn þann dag í dag þrátt fyrir ítrekuð stórflóð sem á henni hafa dunið. Nú á dögum eru flóðin að einhverju leyti tempruð með virkjunum og stíflugörðum þó enn geti í einstaka árum hlaupið illilega í hana. Brýrnar yfir Moldá eru orðnar 18 talsins innan bæjarmarka Prag og setja þær og áin mikinn svip á borgarlífið.
Löng saga þéttbýlis á svæðinu, merkilega góð varðveisla heilu borgarhverfana og ólíkar pólitískar og trúarlegar stefnur í gegnum tíðina gerir byggingasögu Prag að stórmerkilegum, vel varðveittum hrærigraut ólíkra byggingarstefna allt frá miðöldum. Árið 1992 var hún gerð að UNESCO borg en hún er sérlega falleg með mikið af grænum svæðum, þröngum kyrrlátum götum, líflegum torgum, endalausum kirkjubyggingum og öðrum glæsibyggingum í breytilegum stíl.
Til viðbótar við það að fá að njóta vors í apríllok í fallegri og áhugaverðri borg þar sem hitastig var eins og mestu sumarhitar á Íslandi, þá áttum við einnig stefnumót. Annarsvegar var um að ræða rannsókna- og vísindasafnahluta Náttúrugripasafns Tékklands og hinsvegar var það fræðsluerindi og kynning á starfi CSO (Czech Society for Ornithology). Það eru 6000 meðlima félagasamtök sem sameina áhugafólk og vísindamenn á sviði fuglafræði og fuglaverndar og eru jafnframt tengiliður Tékklands við BirdLife International líkt og Fuglaverndarfélag Íslands hér á landi. Samtökin deila skrifstofu með höfuðstöðvum EBCC (European Bird Cencus Council) en starfsmaður Náttúrustofunnar er þar annar tveggja fulltrúa Íslands.
Á rannsóknasafninu var ítarleg kynning á varðveisluhlutverki safnsins og mikilvægi þess fyrir ýmsar vísindalegar rannsóknir auk þess sem sjá mátti hami, beinagrindur og uppstoppuð dýr hinna ólíklegustu tegunda bæði útdauðra og annarra. Þeirra merkilegust þóttu tveir geirfuglar sem safnað var við Íslandsstrendur á 19. öld.
Hjá CSO kynnti Yann Kolbeinsson starfsemi Náttúrustofunnar og starfsfólk CSO kynnti uppbyggingu samtakanna og mikilvægi samvinnu þjóða í gegnum BirdLife International til að fá betri heildarmynd af farleiðum og heildarútbreiðslu stofna og stofnstærðarbreytingar á alþjóða vísu. Einnig var rætt um möguleikana sem felast í því að virkja og þjálfa upp áhugasaman almenning til talninga og greininga á fuglum og auka jafnframt þátttöku almennings í endurheimt eða verndun fuglasvæða með virkri eða óvirkri (styrktaraðilar) þátttöku.
Það voru sáttir, sólfylltir og betur upplýstir starfsmenn sem lentu á Akureyrarvelli í 5°C hita aðfaranótt 29. apríl, meira og minna tilbúnir fyrir norðlenskt vettvangssumar.