NNA

Gróður

Gróðurfar er fjölbreytt á Norðausturlandi og frábrugðið öðrum landshlutum að mestu vegna svokallaðs landræns loftslags eða meginlandsloftslags. Landrænt loftslag er einkennandi fyrir innsveitir norðausturlands frá Eyjafirði allt austur í Jökuldal og Fljótsdal. Slíku loftslagi fylgja ákveðin einkenni í gróðurfari s.s. í tegundasamsetningu. Nokkrar plöntutegundir eru bundnar við landræna loftslagssvæðið að einhverju leyti og eru því einkennandi fyrir landssvæðið. Má þar nefna t.d. dvergstör (Carex glacialis), móastör (Carex rupestris), fjallalójurt (Antennaria alpina) og snækobba (Erigeron humile) en tvær þær síðarnefndu finnast inn til landsins.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Innan Norðausturlands er einnig margvíslegur breytileiki í gróðurfari sem eykur fjölbreytni svæðisins. Eitt af því sem stuðlar að aukinni fjölbreytni gróðurs eru mismunandi snjóalög. Á snjóþungum svæðum eins og á skaganum milli Eyjafjarðar og Skjálfanda má finna margar tegundir sem ekki finnast á snjóléttari svæðum. Mývatnssveit er gott dæmi um snjólétt svæði en þar vantar flestar tegundir sem einkenna snjóþung svæði.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Miklar andstæður mætast í gróðurfari á Norðausturlandi, allt frá gróskumiklum svæðum með ríkulegum gróðri yfir í örfoka land þar sem gróðurfar er afar lítið og fábreytt. Mývatnssveit endurspeglar þessar andstæður vel. Þannig er óvenju mikinn gróður að finna í sveitinni sjálfri en í nágrenninu miklar sandauðnir að norðan, austan og sunnan. Örfoka land og sandauðnir skýrast annars vegar af uppblæstri tengdum eldvirkni, má í  nefna svæðið í nágrenni Mývatnssveitar. Hins vegar getur verið um langvarandi ofbeit á viðkvæmum svæðum að ræða en slík uppblásturssvæði má sjá í Bleiksmýrardal, Bárðardal og Mjóadal.

Sandur_mystik

Á norðanverðri Melrakkasléttu eru norrænar plöntutegundir einkennandi en segja má að norðurhluti Sléttunnar tilheyri skilgreindu norðurheimsskautssvæði í gróðurfarslegu tilliti.