NNA

Hringanóri í Húsavíkurhöfn

Miðvikudaginn 19. desember tóku vökulir starfsmenn Náttúrustofunnar eftir litlum sel sem spókaði sig á smábátabryggjunni fyrir utan Langanes húsið. Í fyrstu var talið að um ungan landsel væri að ræða en eftir töluverðar vangaveltur á veraldarvefnum þótti augljóst að hér var um hringanóra Pusa hispida að ræða! 

Hringanóri1

Heimkynni hringanóra eru norðurheimskautssvæðið allt og er hann einkennisselur Norður-Íshafsins og Ísland því á jaðri útbreiðslunnar. Hann leitast eftir því að vera í grennd við lagnaðarís árið um kring, sem hann hvílist á og notar til að kæpa á síðvetrar og snemma vors. Þar getur hann verið langt frá sjó með því að halda opinni lítilli vök sem gerir honum kleift að forðast ísbirni á ísnum og hafa aðgang að æti í sjónum. Því er ólíklegt að hringanóri hafi kæpt á Íslandi.

Hringanóri er minnstur norrænna sela. Hann svipar til ungs landsels en vöxturinn er öðruvísi, háls sver og stuttur og einkennandi andlit sem gerir hann “krúttlegan” (trýnið minnir reyndar aðeins á kattartrýni). Feldurinn einkennist vanalega af fjölmörgum ljósum hringnum þó þeir séu takmarkaðir á þessum einstaklingi, en nafn hans er dregið af því.

Tegundin er fremur sjaldséð hér við land og sést þá einna helst með Norður- og Vesturlandi. Ekki er ólíklegt að þeir séu algengari en raun ber vitni enda fáir sem skoða seli sérstaklega. Helst er að finna hringanóra innfjarða þar sem lagnaðarís myndast gjarnan á veturna, t.d. fyrir botni Eyjafjarðar (þar sem myndin hér að neðan er tekin) og Hrútafjarðar, en einnig sjást þeir stundum á bryggjum í smábátahöfnum. 

Hringanóri2

Af öðrum sjaldséðum selum má nefna kampsel Erignathus barbatus sem er stærstur norrænna sela og sést hér við land nánast árlega, gjarnan innfjarða á lagnaðarís (eins og í nágrenni Akureyrar). Veiðihárin eru eitt af einkennum tegundarinnar, en þau eru ljós og löng og standa þétt saman. Einn slíkur nýtti Húsavíkurhöfn sem náttstað í september 2009, en mynd af honum er hér að neðan.

Hringanori3

Nánar má lesa sig til um seli við Íslandsstrendur í bókinni Íslensk spendýr sem Páll Hersteinsson ritstýrði og á vef Selaseturs Íslands. Við hvetjum áhugasama til að tilkynna Náttúrustofunni um óvanalega seli sem þeir kunna að rekast á!

Comments are closed.